Powszechnie stosowanym środkiem ścierającym w kosmetykach codziennego użytku są polimerowe granulaty. Plastikowe drobiny mogą stanowić nawet 10% składu pasty do zębów, mydła lub żelu pod prysznic. Przed niebezpiecznymi konsekwencjami może ustrzec tylko świadomy wybór.
Czym grozi stosowanie produktów z mikrogranulkami?
Maleńkie kolorowe kuleczki, które mają ścierać gromadzącą się na zębach płytkę, wykonane są z plastiku. Jego zaletą jest niewielki koszt produkcji, dobre efekty złuszczające i pozytywny wpływ na estetykę produktu przez możliwość produkowania go w różnych kolorach. Niestety na tym się kończą zalety polimerowego granulatu.
Plastik nie jest biodegradowalny. Nie ulega rozkładowi i nie można go wyeliminować z wody. Przez systemy kanalizacyjne dostaje się do wód gruntowych, rzek, mórz, oceanów, a nawet na lodowiec. Dziennie do wód trafia ok. 8 ton plastikowych kulek.
Zanieczyszczają środowisko i zalegają w organizmach zwierząt morskich. Do organizmu człowieka dostają się razem z posiłkami. Mogą powodować choroby nowotworowe, wady wrodzone, problemy z koncentracją i zahamowanie wzrostu. Cząsteczki plastiku znajdujące się w paście do zębów mogą osadzać się na dziąsłach powodując podrażnienia i bolesne stany zapalne.
Jak szukać plastiku w paście do zębów?
Mikrocząsteczki w składzie preparatów kosmetycznych są oznaczone łacińskimi nazwami jako: Polyethylene (PE), Polyethylene Terephthalate (PET), Nylon-6, Nylon-12, Acrylates Copolymer (AC), Polyester-1 bądź Polyurethane. Im wyżej w składzie występują, tym więcej znajduje się ich w danym produkcie. W 150 ml kosmetyku może znajdować się od 137 tys. do 2,8 mln polimerowych mikrodrobin.
Ułatwieniem w poszukiwaniu plastiku w składzie pasty do zębów jest mobilna aplikacja na smartfona. Podczas skanowania kodu kreskowego aplikacja informuje konsumenta o zawartości plastiku w składzie produktu. Kolor zielony oznacza, że pasta jest wolna od plastiku, a czerwony informuje, że w składzie produktu znajdują się polimerowe mikrodrobiny.
Źr.: Super Koszyk
